Phra Khru Bah.

Niet zo heel lang geleden zag ik een reportage van Mark Verkerk die grote indruk heeft achtergelaten.

In het grensgebied van Thailands "Golden Triangle", een ruige streek bekend om zijn drugssmokkel en etnische bergvolkeren, wijdt één man zich aan het welzijn van de armste kinderen uit de regio.

Vroeger een succesvol professioneel Thaibokser, die een ommezwaai heeft gemaakt en nu met beperkte middelen een redder van kansarme kinderen is.

Een schril contrast met onze verwende kinderen en materiële opvoeders.

Zijn bijnaam  is de' Tiger Monk’.

De benadering is Spartaans, liefdevol en gebaseerd op respect voor alles wat leeft.

Sprekend voorbeeld is hoe de karavaan alle energie en tijd steekt in een ziek paard.
Vertraging en andere doelen worden ondergeschikt en totale toewijding om het zieke dier te redden, met als resultaat herstel. Daarna trekt de karavaan verder langs de dorpen.

Boeddhisme met een nieuwe betekenis. De ultieme verandering van kinderen die transformeren van verwaarloosde dorpskinderen met een onzekere toekomst naar zelfverzekerde en bewuste jongeren. Zijn leerlingen zien hem als sjamaan, vaderfiguur en coach.

Knap hoe deze man zijn “Golden Horse Temple” als weeshuis, school en ziekenhuis  -met bijna niets- heeft weten  te bouwen.

 

 

Home